Wat als de geschiedenis anders gelopen was? Wat als de verhalen die we onszelf vertellen niet helemaal kloppen? Weten we zeker waar een traditie begint? Voor de Amerikaanse choreograaf Trajal Harrell is historisch relativisme een poort naar oneindig veel mogelijkheden. Harrell, die deel uitmaakt van de directie van het Schauspielhaus Zürich en er leiding geeft aan het Dance Ensemble, werd in 2018 door tanz magazine uitgeroepen tot ‘Danser van het jaar’. Zijn werk beweegt zich al jaren op het snijvlak van dansgeschiedenis, performance en verbeelding. Stel je voor dat één dansvorm zou bestaan voor iedereen. Een stijl die alle mensen ter wereld, ongeacht afkomst, leeftijd of gender, verenigt. Je moet het zien om te geloven dat het kan. Met de nodige humor smeden Harrell en het Zurich Dance Ensemble uiteenlopende registers – van Japanse butoh over vogueing tot oud-Grieks theater – samen in een opzwepende choreografie. Zoals Shakespeares Romeo gelooft dat zijn liefde de dood overwint, zo voelt deze dans als een vertrouwde, collectieve traditie.