In The Sleeping Beauty vertrekt Morau weliswaar van het beroemde sprookjesballet De schone slaapster op muziek van Pjotr Iljitsj Tsjaikovski, maar wars van elke narratieve logica schept hij een parallelle werkelijkheid vanuit één intrigerende vraag: waarover droomt de schoonheid terwijl ze slaapt?

Zoals steeds creëert Morau een groots en verbeeldingsrijk universum waarin droom en nachtmerrie naadloos in elkaar overvloeien. Het toneel baadt in rood licht, mistflarden snijden door monumentale groepsbeelden en de dansers bewegen in weergaloze jurken als raadselachtige figuren binnen Morau’s bevreemdende choreografische idioom.

De internationale pers prees Morau eerder om zijn hypnotiserende beeldcomposities en cinematografische grandeur. Naast zijn werk voor Opera Ballet Vlaanderen creëert hij voor onder meer het Ballet de l’Opéra national de Paris en het Staatsballett Berlin. Met zijn eigen gezelschap La Veronal was hij te gast op toonaangevende podia zoals het Festival d’Avignon en Sadler’s Wells. Critici omschreven zijn werk als een zintuiglijke totaalervaring: tegelijk spectaculair én onheilspellend. Hij werd bovendien uitgeroepen tot choreograaf van het jaar door het gezaghebbende tijdschrift tanz in zowel 2023 als 2025.

The Sleeping Beauty is een apocalyptische fantasie over verlangen en illusie. Geen klassiek sprookje maar een choreografisch visioen: groots, verstild en duizelingwekkend.